Γιατί η συγχώρεση και η συμφιλίωση μπορεί να αλλάξει τη ζωή σας;

Μερικές φορές διστάζουμε να συγχωρήσουμε, επειδή πιστεύουμε ότι αυτό αυτόματα περιλαμβάνει και τη συμφιλίωση. Ουσιαστικά πρόκειται όμως για δύο διακριτές διαδικασίες, χωρίς η μία να συνεπάγεται την άλλη.

Η συγχώρεση είναι η ηθικά συγκροτημένη απόφαση να απαρνηθούμε την εύλογη επιθυμία μας για εκδίκηση.

Η συγχώρεση καθίσταται ουσιαστικά μια πράξη συμπόνιας και όχι απλά λήθης, δεδομένου ότι δεν έχουμε ξεχάσει και παραμένουμε πληγωμένοι. Μετά την πληγή, τον πόνο, ή την θηριωδία, η συγχώρεση προσφέρει κάθαρση και απελευθέρωση. Είναι ένας τρόπος, ώστε να αποτρέψουμε τον πόνο του παρελθόντος από το να καθορίζει την πορεία του μέλλοντος.

Η συμφιλίωση αναφέρεται στην αποκατάσταση των σχέσεων, που έχουν τρωθεί ξεπερνώντας το τραύμα, τη θλίψη, τον πόνο και το θυμό. Πρόκειται για μια κοινωνική διαδικασία, που περιλαμβάνει την αμοιβαία αναγνώριση της προηγηθείσας δυστονίας και τη μετατροπή των καταστροφικών συμπεριφορών σε εποικοδομητικές σχέσεις με στόχο την επίτευξη βιώσιμης ειρήνης.

Photo @June Liu

Ένα άτομο από μόνο του μπορεί να συγχωρήσει. Χρειάζονται όμως δύο για τη συμφιλίωση.

Έχουμε τη δύναμη να συγχωρήσουμε τα πάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο, ή ότι είμαστε διαρκώς διατεθειμένοι να συγχωρούμε τα πάντα. Μερικές φορές το κακό που έχει προκληθεί είναι τόσο αποτρόπαιο, ώστε χρειάζεται το υπόλοιπο της ζωής μας για να συγχωρήσουμε.

Υπάρχει όμως πάντοτε η δυνατότητα. Η ικανότητά μας να συγχωρούμε δεν εξαρτάται από τη συμπεριφορά ή από την άδεια κανενός άλλου. Το πρόσωπο που συγχωρούμε μπορεί να συνεχίσει να μας φέρεται σκληρά, αδιάφορα και άδικα. Αλλά δεν μπορεί να εξαναγκάσει το «είναι» μας ως προς την προσφορά συγχώρεσης. Η συγχώρεση είναι μια βαθειά πνευματική πράξη. Στην πραγματικότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις τα δικά μας σφάλματα και οι προσωπικές μας αδυναμίες, μας εμποδίζουν από το να συγχωρούμε.

Η συμφιλίωση είναι μια δυαδική τουλάχιστον διαδικασία, κατά την οποία οι εμπλεκόμενοι πρέπει εξίσου να ζητήσουν και να προσφέρουν συγχώρεση. Και η διαδικασία δεν σταματά εδώ.

Kάντε εγγραφή στο μηνιαίο Newsletter μας για να λαμβάνετε στο inbox σας προτάσεις,σεμινάρια Wellness και Yoga Retreats!

Πρέπει να επιλεγούν οι απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της σχέσης. Εάν η μία από τις δύο πλευρές δεν είναι πρόθυμη, η συμφιλίωση είναι αδύνατη. Αυτό σημαίνει ότι μπορώ μεν να συγχωρήσω κάποιον που κατέστρεψε τη φιλία μας, αλλά ίσως δεν αισθάνομαι αρκετά ασφαλής για να παραμείνω φίλος του. Άρα προς το παρόν απλώς θα συγχωρήσω, χωρίς να συμφιλιωθώ. Ή θα μπορούσα και να συγχωρήσω και να είμαι έτοιμος για συμφιλίωση, αλλά μπορεί η άλλη πλευρά να μην επιθυμεί πλέον αυτή τη σχέση. Ή το άλλο πρόσωπο μπορεί να με συγχωρήσει, αλλά να μην θέλω εγώ να συμφιλιωθώ μαζί του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγαλύτερη βλάβη προκαλείται σε εξαρχής ευεπίφορες σχέσεις, όπως μια φιλία που προέκυψε από οικονομικό κίνητρο της μίας μόνο πλευράς. Σε τέτοιες περιπτώσεις, για τη συμφιλίωση θα απαιτηθεί η πλήρης αναδόμηση της σχέσης και μόνο εφόσον οι δύο πλευρές έχουν επιλύσει τα επιμέρους ζητήματα.

Photo Joshua Rawson-Harris

Η συμφιλίωση μπορεί να είναι μια μακρά, επίπονη και δυσχερής διαδικασία, αλλά μπορεί επίσης να αξίζει τον κόπο, αν η σχέση πράγματι αποκαθίσταται και γίνεται γόνιμη. Μερικές φορές μετά την αποκατάσταση, μπορεί η σχέση να γίνει ισχυρότερη από πριν.

Η συγχώρεση είναι μια διαδικασία ενδοσκόπησης, ενώ η συμφιλίωση παραμένει μια εξωστρεφής διαδικασία. Η συγχώρεση είναι μια ατομική και συνεχής πειθάρχηση του νου, της καρδιάς και της ψυχής.

Στην πραγματικότητα, η συγχώρεση είναι μια πτυχή μιας συνολικής μας στάσης απέναντι στους άλλους και απέναντι στην ίδια τη ζωή.

Αν είμαστε επικριτικοί και εκδικητικοί, η συγχώρεση θα είναι μία δύσκολη και άβολη αλλαγή κατεύθυνσης. Αν είμαι διατεθειμένος να συγχωρήσω συγκεκριμένες αδικίες, που άλλοι διαπράττουν εναντίον μου, τότε θα πρέπει να είμαι γενικά ανοικτός και συμπονετικός και όχι φιλοκατήγορος και εκδικητικός. Και μπορώ να συγχωρώ, χωρίς κανείς άλλος να γνωρίζει τι συμβαίνει μέσα μου. Μπορεί να πασχίζω σιωπηλά επί εβδομάδες για να συγχωρήσω, χωρίς να μιλήσω άμεσα με τον θύτη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να περνάω μέσα από αυτήν την καθαρά ιδιωτική διαδικασία, συνειδητοποιώντας στην πορεία, ότι το λάθος δεν ήταν τόσο κραυγαλέο όπως νόμισα αρχικά, και στη συνέχεια να το ξεπεράσω εντελώς, χωρίς το άλλο πρόσωπο ποτέ να μάθει για τον εσωτερικό αγώνα που έχω δώσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ Mindfulness, η δύναμη της στιγμής

Η συμφιλίωση δεν είναι ατομική υπόθεση, διότι πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον άλλο ένα άτομο. Στην προσπάθεια για συμφιλίωση, φυσικά υπάρχει εσωτερική αναζήτηση, αλλά πρέπει επίσης να συνεκτιμήσουμε και τα χρονοδιαγράμματα, τις δυσκολίες και τις ανάγκες της άλλης πλευράς. Μπορεί να έχω την διακαή επιθυμία να συζητήσω άμεσα και να προσπαθήσω να αποκαταστήσω τη φιλία, αλλά μπορεί το άλλο άτομο να βρίσκεται στη διαδικασία της διαχείρισης του θυμού του, των πιέσεων, ή των κοινωνικών προβλημάτων, με αποτέλεσμα να μην είναι έτοιμος να εμπλακεί σε μία τέτοια σοβαρή συζήτηση.

Η συμφιλίωση είναι τόσο περίπλοκη, όσο οι άνθρωποι που εμπλέκονται, και μπορεί να απαιτείται πολύ περισσότερος χρόνος και υπομονή από την απλή συγχώρεση. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας για τη συμφιλίωση είναι η συμπερίληψη άλλων φίλων και μελών της οικογένειας. Τα επιπλέον άτομα μπορεί να παρέχουν δύναμη, ενθάρρυνση, συμβουλές και σοφία. Μπορούν όμως επίσης να συμβάλουν αρνητικά, προκαλώντας περισσότερες διαφωνίες, δημιουργώντας κακή επικοινωνία και προτείνοντας εσφαλμένες στρατηγικές.

Με τη συγχώρεση προκύπτουν νέα δεδομένα, διαφοροποιείται η στάση μας, αποκαθίστανται διαταραγμένες σχέσεις και σπάει ο κύκλος της βίας. Με αυτή την έννοια, η συγχώρεση θεμελιώνει την αποτροπή της υπαγόρευσης του μέλλοντος από την τοξικότητα του παρελθόντος πόνου. Προϋπόθεση είναι η υιοθέτηση μιας ευρείας προοπτικής, δηλαδή η κατανόηση ότι η ζωή είναι ηθικά περίπλοκη, ότι οι άνθρωποι είναι δυστυχώς ικανοί για κατάπτυστες συμπεριφορές και ότι κάποια πράγματα απλώς δεν μπορούν ποτέ να ερμηνευθούν.

Η συμφιλίωση είναι μια διαδικασία ανοικτού μυαλού και πολλαπλών βημάτων, όπως: η εμπέδωση ενός κοινού οράματος μιας αλληλοεξαρτώμενης και δίκαιης κοινωνίας, η αναγνώριση των δεινών του παρελθόντος, η οικοδόμηση θετικών σχέσεων, η διευκόλυνση αλλαγών σε επίπεδο πολιτισμού και νοοτροπίας και η εμπέδωση σοβαρών κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών αλλαγών.

Όταν ένα άτομο εμβαθύνει σε συγχώρεση και προχωρά σε συμφιλίωση, επιτυγχάνεται η επούλωση των τραυμάτων όλων των εμπλεκομένων.

Κείμενο: Ιωάννης Νούσκας

76 total views, 0 views today

Please follow and like us:
0

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *