Γιατί πρέπει να συγχωρέσεις τον εαυτό σου για την αναβλητικότητά σου

Αργά ή γρήγορα -κατά προτίμηση αργά!- κάθε συγγραφέας που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να γράψει για την αναβλητικότητα. Πολλοί ζουν με συνεχείς καθυστερήσεις και εκκρεμότητες, μεγάλες και μικρές.

Η αναβλητικότητα είναι μια ανθρώπινη ιδιότητα και συχνά συνοδεύεται από σοβαρό άγχος, ειδικά στη σύγχρονη εποχή. Είναι μια από τις γενικές αδυναμίες και είναι πολύ συχνή σε πολλούς.

Είναι επίσης εκπληκτικά δαπανηρή. Κάθε χρόνο, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χάνουν εκατοντάδες εκατομμύρια, επειδή δεν υποβάλλουν εγκαίρως τη φορολογική τους δήλωση.

Το 70% των ασθενών που υποφέρουν από γλαύκωμα ρισκάρουν να τυφλωθούν, επειδή καθυστερούν την εφαρμογή της τακτικής φαρμακευτικής αγωγής. Η αναβλητικότητα συνεπάγεται επίσης σημαντικό κόστος για τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις.

Η πρόσφατη κρίση του ευρώ επιδεινώθηκε από τη μεγάλη καθυστέρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λάβει δύσκολες αποφάσεις. Έτσι, ένα από τα βασικά συμπεράσματα είναι ότι δεν κερδίζουμε με την αναβλητικότητα. Επιπλέον εξαιτίας της προκαλούνται ποικίλες συνέπειες όπως αποτυχία στο σχολείο, αντιπαραγωγικότητα ή παραγωγή κακής ποιότητας έργου, καθυστέρηση πολύτιμων ιατρικών εξετάσεων.

Για να ξεκινήσω τη σύντομη, αλλά προσεκτική ανάλυση της αναβλητικότητας θα εξετάσω την ίδια τη λέξη, που είναι μια από τις μακρύτερες λέξεις σε κοινή χρήση.

Στην πραγματικότητα, είναι τόσο μακρά που απαιτείται προσπάθεια να την γράψεις και να την συλλαβίσεις, ώστε υποψιάζομαι ότι γι αυτό πολλοί αναβλητικοί αναβάλλουν να αποκαλούν τους εαυτούς τους αναβλητικούς!

Οι περισσότεροι ψυχολόγοι εκτιμούν ότι η αναβλητικότητα ειναι ένα είδος συμπεριφοράς αποφυγής, ένας μηχανισμός προσαρμογής,  κατά τον οποίο οι άνθρωποι υποχωρούν για να αισθάνονται καλά. Οι ειδικοί ορίζουν την αναβλητικότητα ως ενσυνείδητη μετάθεση, παρόλο που η καθυστέρηση θα επιδεινώσει τα πράγματα.

Με άλλα λόγια, αν απλά λέτε “να φάμε, να πιούμε και να είμαστε ευτυχισμένοι γιατί αύριο πεθαίνουμε”, δεν είστε εξ ορισμού αναβλητικοί.

Η ενσυνείδητη καθυστέρηση, επειδή νομίζετε ότι είναι η πιο αποτελεσματική χρήση του χρόνου σας, επίσης δεν μετράει. Η ουσία της αναβλητικότητας έγκειται στην επιλογή να μην κάνεις αυτό που πρέπει άμεσα να κάνεις, μια γνωστική διαστρέβλωση που σίγουρα επισύρει μεγάλο ψυχικό κόστος.

Αυτό είναι το περίπλοκο στοιχείο της αναβλητικότητας: αν και φαίνεται να περιλαμβάνει την αποφυγή δυσάρεστων καθηκόντων, η συστηματική εφαρμογή της δεν κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους.

Σε μια μελέτη, το 65% των φοιτητών που ρωτήθηκαν πριν ξεκινήσουν να κάνουν μία εργασία, δήλωσαν ότι θα ήθελαν να μην είναι αναβλητικοί, ενώ παράλληλα γνώριζαν ότι τελικά και δεν θα έκαναν εγκαίρως την εργασία και ότι η καθυστέρηση θα τους έκανε δυστυχισμένους.

Είναι ενδιαφέρον ότι οι μελέτες δείχνουν πως ένα από τα πιο αποτελεσματικά πράγματα που μπορούν να κάνουν τα αναβλητικά άτομα είναι να συγχωρήσουν τον εαυτό τους για την αναβλητικότητά τους. Σε μια πρόσφατη έρευνα, οι φοιτητές που ανέφεραν ότι συγχωρούν τον εαυτό τους που καθυστερούσαν στην πρώτη εξέταση, κατέληξαν να αναβάλουν λιγότερο στη δεύτερη εξέταση. Αυτό λειτουργεί, επειδή η αναβλητικότητα συνδέεται με αρνητικά συναισθήματα. Όμως το να συγχωρείτε τον εαυτό σας, ενώ μειώνει την ενοχή που αισθάνεστε, δημιουργεί τελικά συνθήκες υποτροπής της αναβλητικότητας.

Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι υποτιμούν το χρόνο που θα χρειασθούν για να ολοκληρώσουν ένα δεδομένο έργο, εν μέρει επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη πόσο καιρό τους πήρε για να ολοκληρώσουν παρόμοια έργα στο παρελθόν και εν μέρει, γιατί βασίζονται σε ομαλά σενάρια όπου ατυχήματα, επιπλοκές  και απρόβλεπτα δεν προκύπτουν ποτέ.

Η αναβλητικότητα δεν σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε αδράνεια. Οι αναβλητικοί σπάνια δεν κάνουν τίποτα. Κάνουν οριακά χρήσιμα πράγματα, ή περιφερειακές του στόχου τους εργασίες, όπως σχέδια, διαγράμματα  για το πως θα οργανωθούν κλπ.

Γιατί τα κάνει ο αναβλητικός όλα αυτά; Επειδή αυτά τα πράγματα είναι ένας τρόπος να μην κάνει κάτι σημαντικό. Αν είχε απομείνει μία μόνο δουλειά, π.χ. το ξύσιμο μολυβιών, καμία δύναμη στη γη δεν θα μπορούσε να τον πιέσει να την κάνει. Ωστόσο, το αναβλητικό άτομο μπορεί να παρακινηθεί να κάνει έγκαιρα δύσκολες και σημαντικές εργασίες, αρκεί αυτές να είναι ένας τρόπος να μην κάνει κάτι δυσκολότερο και σημαντικότερο.

Η αναβολή αποδίδεται συχνά στο χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στην προσπάθεια (που απαιτείται άμεσα) και στην ανταμοιβή (που θα υπάρξει στο μέλλον). Συνεπώς, η μείωση του χάσματος, με οποιοδήποτε τρόπο, βοηθά.

Μία αιτία της αναβλητικότητας είναι η τελειομανία, που επιφέρει την αναβολή της λήψης αποφάσεων  ή της έναρξης κάποιου έργου, μέχρι να κατακτηθεί η τελειότητα.

Οι τελειομανείς δυσκολεύονται γιατί ψάχνουν για την τέλεια δουλειά, τον τέλειο σύζυγο, το τέλειο μέρος για να ζήσουν. Γράφουν κάτι, αλλά όσο και να το διορθώνουν δεν είναι ποτέ τέλειο. Άραγε εάν κοιτάξουμε γύρω μας πόση τελειότητα βλέπουμε;

Η λύση είναι απλή: Ξεχάστε την τελειότητα. Προχωρήστε. Κάντε το.  Υπάρχει σημαντικός βαθμός ελευθερίας στο να μην σε απασχολεί ιδιαίτερα πόσο καλός είσαι!

Κείμενο: Ιωάννης Νούσκας

Kάνε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνεις όλες τις νέες δημοσιεύσεις!

167 total views, 1 views today

Please follow and like us:
0

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *