Η διατροφή είναι μίμηση

Πολλοί αναρωτιούνται τι πρέπει να κάνουν για να μάθoυν να τρώνε σωστά.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες και προσεγγίσεις, όμως οι ερευνητικές εξελίξεις εστιάζουν στη σημαντικότητα της μίμησης προτύπου. Οι γονείς είναι αυτοί που θα καθορίσουν το διατροφικό μέλλον των παιδιών τους. Αυτός όμως είναι ένας ακόμα ρόλος, που όπως και όλοι οι υπόλοιποι, χρειάζεται αρκετή δουλειά και συχνές επαναλήψεις.

Παρακάτω ακολουθούν μερικά tips, τα οποία θα σας δώσουν μια ιδέα, για το πώς θα μπορούσατε να εφαρμόσετε στην καθημερινότητα σας την «μίμηση προτύπου».

Από την θεωρία στην πράξη λοιπόν…

  1. Να συμμετέχει το παιδί στην παρασκευή του φαγητού, με στόχο την εξοικείωσή του με τα υλικά και την πρώτη ύλη.
  2. Το φαγητό τρώγεται πάντα στο τραπέζι, αυτό σημαίνει πως οι γονείς τρώνε επίσης στο τραπέζι και όχι στο «πόδι», ούτε στον καναπέ, ούτε μπροστά στην τηλεόραση.
  3. Δεν πρέπει να έχουμε άλλα ερεθίσματα κατά τη διάρκεια του φαγητού (π.χ. ανοιχτή τηλεόραση). Οι γονείς θα πρέπει να μην διακόπτουν το φαγητό, ώστε να ελέγξουν τα  κινητά τους.Εάν θέλουμε να εισάγουμε μια καινούργια τροφή π.χ. μπρόκολο και ξέρουμε ότι δεν αρέσει στο παιδί, δεν το πιέζουμε να φάει. Εναλλακτικά, πρέπει οι γονείς να φάνε τη συγκεκριμένη τροφή αρκετές φορές μπροστά στο παιδί, σχολιάζοντας δυνατά το πόσο νόστιμο και υγιεινό είναι (μετά από αρκετές επαναλήψεις το παιδί θα ζητήσει από μόνο του να δοκιμάσει).
  4. Μπορούμε να εμφανίσουμε στο πιάτο του, ως διακοσμητικό την τροφή που δεν του αρέσει, όπως το κουνουπίδι το οποίο θα μπορούσε να αναπαραστήσει ένα δέντρο (όπως οι φακές το χώμα και το μαρούλι τα φτερά από έναν δράκο). Κατά αυτόν τον τρόπο οξύνεται και η δημιουργικότητα των γονιών.
  5. Εξηγούμε στα παιδιά την διατροφική αλυσίδα μέσα από το παιχνίδι (π.χ. ζωγραφίζουμε ένα πιάτο και μέσα βάζουμε σωστούς συνδυασμούς τροφίμων ή φτιάχνουμε με πλαστελίνη τα φαγητά που έχουμε στόχο να εισάγουμε στο διατροφολόγιο του παιδιού και παίζουμε τους μάγειρες κ.τ.λ.). Εννοείται ότι αυτά που λέμε στα παιδιά μέσα από το παιχνίδι, θα τα εφαρμόσουμε στην πράξη.
  6. Προσπαθούμε να μην δελεάζουμε το παιδί λέγοντας «αν φας θα δεις τηλεόραση» ή «αν φας θα παίξεις με το tablet». Εάν δεν θέλει το παιδί μας να φάει, δεν το ζορίζουμε. Τα παιδιά αναγνωρίζουν το αίσθημα της πείνας, οπότε αν πραγματικά πεινάνε τελικά θα το πουν μόνα τους.Τα σνακ θα πρέπει από πολύ μικρή ηλικία, να είναι υγιεινές τροφές όπως φρούτα ή καρποί και οι γονείς να τρώνε επίσης τα ίδια σνακ (ακόμα και την ίδια ώρα που τα τρώνε τα παιδιά).
  7. Η ζάχαρη θα ήταν καλό να εισαχθεί στην καθημερινότητα του παιδιού όσο αργότερα γίνεται και οι γονείς να αποφεύγουν την κατανάλωση γλυκών μπροστά στα παιδιά. Εάν παρ’ όλα αυτά επιθυμούμε τα παιδιά να φάνε γλυκά, τότε να είναι κατασκευασμένα από τη μητέρα, ώστε να υπάρχει έλεγχος της ποιότητας και της θερμιδικής αξίας του εκάστοτε γεύματος.

Κείμενο: Μαρίνα Δάλκου

75 total views, 4 views today

Please follow and like us:
0

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *